Zagroda Kozia Łąka
"ZAGRODA EKOLOGICZNA "KOZIA ŁĄKA" ŁOMNICA K. JELENIEJ GÓRY
Gospodarstwo „Kozia Łąka „ położone jest w pobliżu Jeleniej Góry, wśród
pól i lasów, z przepięknym widokiem na Karkonosze i Śnieżkę.
Wszystkie produkty pochodzące z gospodarstwa są Ekologiczne .
Państwo Sokołowscy w swoim gospodarstwie nie stosują żadnych nawozów sztucznych ani pestycydów.
Specjalizują się w uprawie warzyw mało u nas popularnych - na przykład cukinii i
kabaczków, które mogą stanowić podstawę wielu smacznych i zdrowych
potraw oraz hodują kozy . Obecnie stado liczy 35 kóz.
Państwo Sokołowscy prowadzą sprzedaż świeżego koziego mleka oraz serów kozich.
Produkują między innymi:
* sery kozie i krowie dojrzewające z dodatkiem ziół i przypraw :oregano, mięty ,
czosnku, kminku ,czarnuszki, kozieradki, Bazyli i innych
* ser typu feta -z czosnkiem i ziołami, idealny do sałatek lub jako dodatek do pomidorów lub
ogórków
* ser typu "ricotta" z dodatkami ziół lub bez.
Ser risotta jest to ser bardzo delikatny i aromatyczny.
* sery twarogowe kozie i krowie
Wiadomości o produktach kozich
Kozie mleko jest najcenniejszym darem dla człowieka. Spożywać mogą je zarówno zdrowi jak i chorzy ludzie. Wskazane jest dla alergików, osób starszych, osób z zaburzeniami trawienia, przy leczeniu onkologicznym i w wielu innych przypadkach.
Mleko kozie w przeciwieństwie do krowiego jest czysto białe. Wynika to z faktu, ze zawiera ono witaminę A w postaci retinolu. jest ono również bogate w witaminy z grupy B ( B2, B3, B6 oraz B12) i zawiera trzykrotnie więcej witaminy B3 niż krowie mleko. Kozie mleko jest także bogate w potas, cynk i zawiera tyle samo selenu co ludzkie matczyne mleko (2,5 razy więcej niż mleko krowie).
Wbrew pozorom spożycie mleka koziego na świecie jest znacznie wyższe niż mleka krowiego. Obecnie liczba hodowanych na świecie kóz przekracza 500 milionów a produkcje koziego mleka szacuje sie na 5 milionów ton rocznie. Kozie mleko ma zbliżony skład do mleka kobiecego.
Jest natomiast bardziej odżywcze i dietetyczne niż krowie - podstawowa różnica jest nie ilość, ale specyficzna struktura białka i tłuszczu w mleku kozim. Ma znacznie więcej składników mineralnych (wapń, mangan, cynk, fosfor) oraz witamin (A, B2, B12, D i PP).
Mleko kozie zalecane jest jako naturalny środek wspomagający leczenie wielu chorób (np. infekcje bakteryjne, arterioskleroza, osteoporoza, astma, czy nawet wczesne stadia raka), przy osłabieniach organizmu a także jako środek profilaktyczny. Jest znakomitym substytutem mleka krowiego, zwłaszcza w przypadkach złego wchłaniania, zaburzeń trawienia, zespołu nietolerancji białek mleka krowiego, alergii pokarmowych.
Ser Ricotta
- miękki, niedojrzewający ser zwarowy, produkowany we Włoszech z serwatki pozostającej po serach podpuszczkowych (z mleka koziego, krowiego lub owczego) poprzez drugie gotowanie (wł. ricotta), przypominający twaróg, niesolony. Zawiera 20-30% tłuszczu. Spożywany jest na świeżo lub jako składnik potraw: ciast i innych słodyczy, farszów, klusek itp.
Sery dojrzewające
Poddawane są dłuższej obróbce. Tak jak ser świeży są ścinane w odpowiedniej temperaturze przez kwas mlekowy wytwarzany przez wyselekcjonowane szczepy bakterii lub/i enzym koagulujący np. podpuszczkę. Powstały skrzep jest następnie odsączany, cięty i formowany wg wytycznych dla danego gatunku sera. Potem jest on przechowywany do momentu uzyskania odpowiedniej tekstury.
Sery bardzo twarde
Najdłużej leżakują sery takie jak Pecorino Romano, Parmesam, które mogą dojrzewać nawet kilka lat. Dzięki tak długiemu okresowi przechowywania sery te mogą być wytwarzane z nie pasteryzowanego mleka. Ich twardość jest na tyle wysoka, że podawane są zazwyczaj w formie startej.
Sery twarde takie jak Gouda, Edamski, Cheddar zdecydowanie krócej leżakują.
Następną klasą są sery półtwarde , do których można zaliczyć np. ser Feta, Mozzarella, sery głęboko pleśniowe np. Roquefort. Ostatnią kategorią są tutaj sery miękkie, do których zaliczamy Brie, Camembert itp.
Bardziej szczegółowa klasyfikacja to podział ze względu na metody wytwarzania. Do ciekawych przykładów tej kategoryzacji można zaliczyć sery typu pasta filata, których skrzep jest podgrzewany, rozciągany aż stanie się gładki i elastyczny.
Następnie ponownie jest zbijany i formowany w odpowiedni kształt, schładzany a czasem przechowywany przez kilka dni w solance. W ten sposób wytwarzana jest Mozzarella i Provolone, które zachowują teksturę drobnych niteczek pozostałych po sposobie obróbki.
W równie ciekawy sposób wytwarzane są sery głęboko pleśniowe typu Blue a w poszczególnych krajach nazywane- Stilton (Anglia), Gorgonzola (Włochy), Donablu (Dania) czy Roquefort (Francja). Tutaj do mleka lub do skrzepu dodaje się zarodniki pleśni Penicillium requeforti lub podobnego szczepu dającego pleśń o barwie zielonkawo-niebieskiej.
Podczas leżakowania ser jest nakłuwany cienkimi igłami, aby ułatwić dostęp powietrza wspomagającego rozwój pożądanych pleśni i umożliwić opuszczenie zgromadzonego w skrzepie dwutlenku węgla.
Podobnie wytwarzane są sery typu Brie i Camember z tą jednak różnicą, że należą one do serów powierzchniowo pokrywanych odpowiednią mieszanką pleśni lub/i drożdży, które utrzymują się na skórce powodując, że ser przechodzi mocnym smakiem i aromatem.
Ser Kozi z Łomnicy zdobył w 2009 roku pierwszą nagrodę w konkursie” Nasze Kulinarne Dziedzictwo- Smaki Regionów” oraz wyróżnienie jako najciekawszy produkt regionalny.
|