Bacówka- o firmie 

OKOLICE:
Na swoją siedzibę „BACÓWKA” wybrała malowniczą wioskę Rajbrot, położoną w Małopolsce na Pogórzu Karpackim. Są to tereny zajmujące przestrzeń od Krakowa aż po Beskidy. Mimo bliskości cywilizacji zachowały się tu ludowe obrzędy, w tym również te związane z przyrządzaniem jadła i wspólnym biesiadowaniem. W ludowym jadłospisie przetrwały do dziś dawne receptury „szałasnej tradycji”.
W rajbrockich domostwach można odnaleźć stare sprzęty, a niekiedy nawet starannie spisane, stare przepisy na domowe przysmaki. Również w okolicznych miejscowościach przetrwała bogata obrzędowość i przywiązanie do tradycji. W sąsiedniej Iwkowej, w muzeum, zachowały się sprzęty do wyrabiania serów i mięsiwa, m.in. wagi, niecki z wierzbowego drewna, stępki do tłuczenia pieprzu itp. Ślady naszej rodzimości odnaleźć można również w Lipnicy Murowanej – dawnego miasta królewskiego, a dziś wsi słynącej z tradycji wyrabiania najdłuższych palm wielkanocnych, sięgających po niebo oraz z modrzewiowego, XV-wiecznego kościółka św. Leonarda, posiadającego przepiękne polichromie. Miejscowy cech – założony na mocy decyzji króla Jana III Sobieskiego – do dzisiaj kultywuje stare tradycje rzemiosła wędliniarzy
i masarzy. 

TRADYCJE:
W Bacówce przygotowywane są dla Państwa wyroby tradycyjne – swojskie rarytasy. Wykorzystywane są stare, sprawdzone przez naszych przodków receptury. bacówka korzysta z bogatej historii i obyczajów Pogórza, wciąż pogłębia swoją wiedzę szukając starych ksiąg i zapisów. Czerpie z nich wiedzę dotyczącą przyrządzania strawy, stosowanych ziół, sposobów marynowania i wędzenia mięsiwa. Podobnie jak dla naszych przodków, tak i dla nich ogromne znaczenie posiada oczyszczająca moc ognia i wody. Dlatego do peklowania używają źródlanej, górskiej wody,
a do wędzenia ognia i dymu olchowego, bukowego i jałowcowego, który otula wędliny w tradycyjnej wędzarni.
Cenne dla nich są wszelkie zapisy dotyczące biesiadowania i wspólnych, sąsiedzkich odwiedzin. A trzeba wiedzieć, że Pogórzanie odwiedzali się często i chętnie, bez względu na oddalenie sąsiedztw. Biesiadowali „sowicie i sosisto”. Kiełbasy z czosnkiem i pieprzem, salceson z głowizny i podrobów, żeberka i boczek wędzony, spyrka papryczna, kiszki, dziczyzna to tylko niektóre z naszych regionalnych specjałów.

Gospodarze obdzielali się po sąsiedzku „krzeptem”, czyli ciepłymi jeszcze wyrobami. Mięsiwo przeważnie gotowano w rosole lub przerabiano na wędliny. Przechowywano je w beczkach w solance z pobliskich zup Wieliczki lub Bochni, albo suszono przy ogniu. Kiełbasy wędzono w dymie z drewna bukowego lub olchowego z dodatkiem jałowca. Po wędzeniu pęta obsuszano na słońcu – stąd specyficzny, dojrzały smak i aromat. Do przyprawiania
i magii sięgano po okoliczne zioła. Dbano o kulturę zbioru wedle naturalnego kalendarza, znano arkana suszenia. To mądrość ludowa mówiła, że „wszelakie zioła dają nawyki ku sprawom cielesnym”. Swojskie herbaria to choćby kminek, jałowiec – co przywraca apetyt, aromatyczna kolendra, gorczyca i koper, lubczyk – „co ku miłowaniu skóry”, majeranek
i rozmaryn – „co to się rozwija”.

Bacówka sięga do tych cennych wskazówek, stosują te same zioła i przyprawy, wracają do tradycyjnego sposobu wędzenia i suszenia wędlin. Wszystko po to, by dostarczyć Państwu to co najlepsze – zdrowe, w pełni naturalne, prawdziwie wykwintne wędliny.